|
|
|
Çocukluğa Hasret
Bakmayın yaşadığıma beton duman arasında,
Çocukluk günlerim geçti çayır çimen arasında.
Ah ne güzeldi o günler! Bir rü'yâ tadında geçti,
Ruhum o fânî iksirden sadece bir defâ içti.
Bir daha verilse o mey öyle kanar ve coşardım;
Belki ölünceye dek o sarhoşlukla yaşardım.
Şimdiyse yirmide söndü hayatın o güzel rengi.
Meğer ne zormuş kişinin bu kahpe nefsiyle cengi.
Ah o çocukluk günleri! .. Ne kadar içten ve temiz...
Renkli hülyâlarım nerde; tatlı günler nerdesiniz? |
| |
|
Fahri Kaplan
|
|
|
